Rush - Van der Voort vriendentournooi 2012

Zaterdag 28 april startte om 11.00 uur het Van der Voort Rush vriendentoernooi. De regen hield de 10 ingeschreven teams niet tegen. Enthousiast en met volledige inzet bonden 88 sporters de strijd met elkaar aan op halve rugbyvelden. De wedstrijden duurden 2 keer 10 minuten. De spelregels waren aangepast zodat het vooral veilig bleef. Het ongemak bleef beperkt tot enkele blauwe plekken een verstuiking en een kneuzing over de hele dag. Onze sportmasseur en EHBO-man Peter Visser had een rustige dag.

Het mooie van zo’n dag is het plezier waarmee iedereen op of rond het rugbyveld bezig zijn met de sport. Onder leiding van de ercaren rugbyers inieder team werd er serieus werk gemaakt van de warming ups, de tactieken werden besproken en de 3 manvrouwscrums werden geoefend. De dames in de gemengde teams stonden hun mannetje en werden niet ontzien. Andersom pakten zij hun tegenstanders ook gewoon aan. Prachtig om te zien dat een grote man zoals Robert Verschoor door een dame met knalroze kousen wordt belaagd en uiteindelijk de bal verliest. Dat gebeurt hem in de reguliere competitie niet vaak.

Van 11.00 tot 15.00 speelden de 10 teams op 2 velden in een competitie. Om 15.15 was de finale tussen de verrassende nieuwkomer s de Pony’s tegen de titelverdediger Ballerina team Visschoor 10.

In de finale ging het gelijk op maar bij het eindsignaal was de stand 30-20 voor de Ballerinateam Visschoor 10. De aanwezige ervaring gaf de doorslag. Daarmee bedoel ik de ervaring van een aantal gastspelers die ieder jaar op het Van der Voort Rush vriendentoernooi meespelen. Daar zie je ieder jaar het nivo omhoog gaan. Dat betaalde zich uit in de finale.

De prijsuitreiking was direct na de finale zodat ook deze spelers snel met de derde helft konden beginnen. Als voorzitter kreeg ik de eer om de prijzen uit te reiken. Onze hoofdsponsor Willem van der Voort moest jammer genoeg naar een klant met een schadegeval en had kort daarvoor afbericht. Mooi van Willem dat hij de zaken voor het plezier laat gaan. Dat tekent zijn inzet voor zijn klanten.

Na een kort woordje kreeg Peter Visser, onze sportmasseur het woord. Peter gaat samen met 5 rugbyers van Rush binnenkort de Elfstedentocht op de step doen. Ruim 240 kilometer op de step. Peter als echte clubman koppelde er meteen een sponsoractie aan. Je kan gokken op de totaaltijd, de gemiddelde snelheid of per afgelegde kilometer een bedrag geven. Deze week komt op onze vernieuwde website alle informatie te staan. Alle sponsorbedragen worden voor 100% besteed aan ons jeugdplan, waarmee we volgend seizoen mee starten.

Nadat Peter Visser uitgesproken was nam onze secretaris Mike Woudenberg het woord. Dit was wel aangekondigd maar waarover het zou gaan was mij niet verteld. Achteraf begrijpelijk.

Mike riep mij naar voren en memoreerde dat ik inmiddels 25 jaar lid ben van Rush en 1 jaar geen bestuursfunctie heb gehad. Voor de snelle rekenaars 24 jaar wel. In die jaren heb ik de bouw van 3 clubhuizen meegemaakt, waarvan de laatste nieuwbouw als kroon op het werk mag worden beschouwd. Voor de leden en het bestuur reden om aan mij het Erelidmaatschap van de Schager rugbyclub Rush toe te kennen. Met het overhandigen van bloemen en het bijbehorende ereteken de zilveren Rushspeld sloot Mike zijn woorden af. Ik ben niet vaak sprakeloos, maar nu was ik overdonderd en geëmotioneerd. Dit had ik niet zien aankomen. Aan het besturen beleef ik gemiddeld veel plezier en het geeft energie. Ik ervaar het niet als een opgave. Dat mijn inzet zo wordt gewaardeerd heeft mij zeer aangenaam verrast. Hierna verraste ik de meeste aanwezigen door het traditionele biertje in een nette tijd te atten.

Daarna was het tijd voor de prijsuitreiking. Op de tiende plaats eindigden het team de Gleuven, captain Kim Ekema nam tevreden de poedelprijs in ontvangst. Op de 2e plaats eindigden de Pony’s.De Ponys hebben hun thuisbasis in de omgeving van ’t Veld. Mark Blom en Alex de Haan hebben ongeveer de hele vriendenclub gemobiliseerd en niet voor niets. Voor de eerste keer meedoen en de 2e plaats pakken. Tijdens de prijsuitreiking deden ze nog een keer hun speciale yell. In een kringetje hand in hand rondspringen en roepen de ponyclub, de ponyclub jaja de ponyclub. Leuk dat dit soort 3e helft tradities zo worden voortgezet.

Dat is meteen een bruggetje naar een andere gewoonte. Ieder jaar druk ik de captain van het winnende team op het hart de wisselbeker goed vast te houden. Het lijkt wel roversgoed want ieder jaar raakt de beker kwijt tijdens de derde helft. Arjen Epskamp beloofde het en moest 5 minuten later toegeven dat hij de beker even had neergezet. Weg. Een uurtje later heb ik hem de beker nogmaals overhandigd en hij beloofde beterschap.

Terugkijkend op gisteren zijn we blij met de grote opkomst. 10 teams met 88 spelers hebben we de laatste jaren niet meer gehad. Een aantal spelers en speelsters hebben toegezegd voorlopig op vrijdag te blijven trainen. Wij gaan de hele zomerperiode door op de vrijdagavonden en iedereen is welkom om vrijblijvend kennis te komen maken met de rugbysport. Juist nu hebben de trainers tijd en gelegenheid om extra aandacht aan de nieuwkomers te besteden. Vrijdagavond 20.00 uur op het rugbyveld. We vragen geen contributie. Je moet wel een bitje van een paar euro aanschaffen ter bescherming van je tanden. Als voorzitter ben ik trots op alle vrijwilligers die zo’n machtig sportevenement mogelijk maken. Zonder mensen die vrijwillig inkopen, schoonmaken, de kantine bemannen, wedstrijden fluiten en de standen bijwerken draait zo’n dag niet. Allemaal dank daarvoor.

Peter Gieles